{"id":68,"date":"2012-11-20T20:58:19","date_gmt":"2012-11-20T20:58:19","guid":{"rendered":"http:\/\/festivalmfst.wordpress.com\/?page_id=32"},"modified":"2017-06-10T22:33:40","modified_gmt":"2017-06-10T20:33:40","slug":"jury-h-committe","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/festiwal.at.edu.pl\/en\/archiwum-festiwalu\/archiwum-7-festiwalu-itself\/jury-h-committe\/","title":{"rendered":"Jury"},"content":{"rendered":"

Claudio de Maglio<\/h1>\n

\"Claudio<\/a><\/p>\n

(ur. 1955) \u2013\u00a0w\u0142oski aktor, re\u017cyser teatralny i dramatopisarz. Specjalista od technik ekspresji scenicznej oraz commedii dell’arte. Pocz\u0105tkowo zwi\u0105zany z za\u0142o\u017conym przez siebie Teatro dell\u2019Aria. Jako aktor i tancerz pracowa\u0142 przy kilku produkcjach w\u0142oskich i mi\u0119dzynarodowych, m. in. w Th\u00e9\u00e2tre des Bouffes du Nord, a tak\u017ce w zespole Jean-Paula Denizona. Od 1992 roku jest dyrektorem artystycznym Miejskiej Akademii Teatralnej im. Nico Pepe w Udine. Prowadzi\u0142 liczne wyk\u0142ady, seminaria i kursy mistrzowskie we W\u0142oszech i zagranic\u0105, jak r\u00f3wnie\u017c warsztaty Treningu i Dzia\u0142ania dla aktor\u00f3w. Od kilku lat jest zwi\u0105zany z grup\u0105 Centro Teatro Ateneo przy Uniwersytecie La Sapienza w Rzymie. W 2012 roku koordynowa\u0142 projekt \u2018Mistero Buffo e altre storie di Dario Fo e Franca Rame\u2019 pod artystycznym nadzorem samego noblisty. Aktualnie jako dyrektor i nauczyciel wsp\u00f3\u0142pracuje z aktorami Teatro Potlach.<\/p>\n

Bra\u0142 udzia\u0142 w licznych festiwalach krajowych i mi\u0119dzynarodowych, gdzie otrzyma\u0142 wiele nagr\u00f3d. Jego zespo\u0142y nagradzane by\u0142y m.in. w Montpellier (2004), Belgradzie (2006), Bratys\u0142awie (2008), Moskwie (2009) oraz na Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu Szk\u00f3\u0142 Teatralnych w Warszawie (2007, 2009).<\/p>\n

<\/h1>\n

Jos\u00e9<\/b> Maria Vieira Mendes<\/h1>\n

\"Jos\u00e9<\/a><\/p>\n

(1976) \u2013 portugalski dramatopisarz i t\u0142umacz. Autor m.in. O Avarento ou A \u00faltima festa <\/i><\/span>(2007)<\/span>, Ana<\/i> (2008), Padam Padam <\/i>(2009). Jego sztuki by\u0142y t\u0142umaczone na wiele j\u0119zyk\u00f3w. W Polsce miesi\u0119cznik \u201eDialog\u201d opublikowa\u0142 dwa jego dramaty: M-1 <\/i>(nr 7\/2006) i Moja \u017cona <\/i>(nr 11\/2012). T\u0142umaczy\u0142 sztuki Becketta, Pintera, M\u00fcllera, Brechta i innych. Jest autorem tekst\u00f3w do prac artysty wizualnego Vasco Ara\u00fajo i dw\u00f3ch librett operowych. Publikuje<\/span><\/span><\/span> eseje o teatrze i literaturze.<\/span> Od 2008 roku jest cz\u0142onkiem portugalskiej grupy Teatro Praga, kt\u00f3ra wielokrotnie bra\u0142a udzia\u0142 w mi\u0119dzynarodowych festiwalach, m.in. we W\u0142oszech, Wielkiej Brytanii, Polsce, Niemczech, Francji, Danii i na W\u0119grzech.<\/p>\n

W 2000 roku otrzyma\u0142 stypendium w londy\u0144skim Royal Court Theatre, a w 2005 r\u00f3wnie\u017c w lizbo\u0144skiej Fundacji Calouste’a Gulbenkiana. <\/span>Zdoby\u0142 kilka wa\u017cnych dla portugalskiego teatru nagr\u00f3d, takich jak: Pr\u00e9mio Revela\u00e7\u00e3o Ribeiro da Fonte 2000, ACARTE\/Maria Madalena Azeredo Perdig\u00e3o 2000, nagrod\u0119 Luso-Brasileiro de Dramaturgia Ant\u00f3nio Jos\u00e9 da Silva 2006 przyznan\u0105 przez Instytut Cam\u00f5e (Portugalia) i Funarte \u2013 Narodow\u0105 Fundacj\u0119 Sztuki za sztuk\u0119 Moja \u017cona<\/i>.<\/p>\n

<\/h1>\n

Andr\u00e9<\/b>s Lima<\/h1>\n

\"foto-de-andres-nueva1\"<\/a><\/p>\n

(1961) \u2013 hiszpa\u0144ski aktor filmowy i telewizyjny, re\u017cyser, autor sztuk. Tw\u00f3rca grupy Riesgo, dla kt\u00f3rej przez wiele lat pisa\u0142 i re\u017cyserowa\u0142. Wraz z Alberto San Juanem za\u0142o\u017cy\u0142 w 1996 roku grup\u0119 Animalario, z kt\u00f3r\u0105 wyre\u017cyserowa\u0142 Pornograf\u00eda Barata<\/i> w\u0142asnego autorstwa (2001), Alejandro y Ana<\/i> (2003) oraz Penumbra<\/i> (2011) Mayorgi i Cavestany’ego, Marat Sade<\/i> Weissa (2007), Tytusa Andronikusa <\/i>Shakespeare’a, czy Samoobs\u0142ug\u0119<\/i> Pintera (2012). Re\u017cyserowa\u0142 i gra\u0142 w spektaklach wielu teatr\u00f3w hiszpa\u0144skich i zagranicznych. Ostatnio zrealizowa\u0142 Weso\u0142e kumoszki z Windsoru <\/i>Shakespeare’a w paryskiej Com\u00e9die Fran<\/span>\u00e7<\/span><\/em>aise<\/span> (2010) i Spraw\u0119 Dantona <\/i>Przybyszewskiej w G\u00f6teborg Stadsteater (2013).<\/p>\n

Jako aktor filmowy zagra\u0142 w wielu filmach, m.in. w Duchach Goi<\/i> w re\u017cyserii Milo\u0161a Formana.<\/p>\n

Stypendysta londy\u0144skiego Royal Court Theatre. W 2005 roku wraz z Animalario zosta\u0142 uhonorowany Pa\u0144stwow\u0105 Nagrod\u0105 dla najlepszej grupy teatralnej. W ci\u0105gu ostatnich siedmiu lat otrzyma\u0142 ponad dwadzie\u015bcia nagr\u00f3d teatralnych Max, w tym cztery kolejne nagrody dla najlepszego re\u017cysera (2005\u20132009).<\/p>\n

Yang ChyiWen<\/h1>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

\"yang22\"<\/a><\/p>\n

\u00a0\u2013 tajwa\u0144ski scenograf i architekt, profesor Tajwa\u0144skiego Narodowego Uniwersytetu Sztuk (TNUA) w Tajpej. Jest ekspertem od architektury teatralnej, wyk\u0142ada histori\u0119 architektury, rzemios\u0142o teatralne, podstawy projektowania, scenografi\u0119 i administracj\u0119 sztuki. Studiowa\u0142 na Uniwersytecie Ball State w Muncie (Indiana, USA), gdzie obroni\u0142 dwie prace magisterskie na Wydzia\u0142ach Architektury i Projektowania oraz Teatru i Ta\u0144ca. Zdoby\u0142 tak\u017ce tytu\u0142 MFA (Master of Fine Arts) scenografii na Wydziale Teatru i Dramatu na Uniwersytecie w Indianie. Od 1985 roku jest wyk\u0142adowc\u0105 TNUA, na kt\u00f3rym w latach 2009-2012 kierowa\u0142 Szko\u0142\u0105 Teatraln\u0105. Opublikowa\u0142 kilka ksi\u0105\u017cek i wiele artyku\u0142\u00f3w po\u015bwi\u0119conych scenografii oraz projektowaniu obiekt\u00f3w przeznaczonych dla instytucji kultury. Zrealizowa\u0142 scenografie do kilkunastu przedstawie\u0144 teatralnych, m.in. Kaukaskiego ko\u0142a kredowego <\/i>Brechta <\/i>(1986), Mewy <\/i>Czechowa (1990), Ptak\u00f3w <\/i>Arystofanesa (2002). W latach 2007-2008 by\u0142 dyrektorem artystycznym Teatru Narodowego i Sali Koncertowej Narodowego Centrum Kultury im. Czang Kaj-szeka. Bra\u0142 udzia\u0142 i koordynowa\u0142 liczne projekty zwi\u0105zane z planowaniem, komunikacj\u0105 i architektur\u0105 teatraln\u0105. Ostatnio prowadzi\u0142 warsztaty z komunikacji dla mieszka\u0144c\u00f3w plemienia w obszarze Hua Lien.<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

Ryszard Bugajski<\/h1>\n

\"RB_gdynia\"<\/a><\/p>\n

\n

(1943) \u2013 polski re\u017cyser filmowy i telewizyjny, pisarz i scenarzysta. Studiowa\u0142 filozofi\u0119 na Uniwersytecie Warszawskim oraz re\u017cyseri\u0119 w PWSFTviT w \u0141odzi, kt\u00f3r\u0105 uko\u0144czy\u0142 w 1973 roku. By\u0142 cz\u0142onkiem Zespo\u0142u Filmowego X Andrzeja Wajdy. Najg\u0142o\u015bniejszym jego filmem by\u0142o Przes\u0142uchanie (1982) \u2013 ten s\u0142ynny \u201ep\u00f3\u0142kownik\u201d, kt\u00f3ry swojej premiery doczeka\u0142 si\u0119 po siedmiu latach, okre\u015blany by\u0142 przez w\u0142adze jako \u201enajbardziej antykomunistyczny film w historii PRL\u201d. Z jego powodu Bugajski zmuszony by\u0142 wyemigrowa\u0107 do Kanady. Tam re\u017cyserowa\u0142 seriale telewizyjne i nakr\u0119ci\u0142 pe\u0142nometra\u017cowy Clearcut (1991). Re\u017cyser powr\u00f3ci\u0142 do kraju w 1997 roku. Realizowa\u0142 spektakle Teatru Telewizji, m.in. Za i przeciw Harwooda (1996), Zagubieni w Yonkers Simona (1999), Mi\u015b Kolabo Kokoci\u0144skiego (2001), Niuz w\u0142asnego autorstwa (2002), Profesjonalista Kovasevi\u0107a (2004), \u015amier\u0107 rotmistrza Pileckiego w\u0142asnego autorstwa (2006). Napisa\u0142 trzy powie\u015bci: Przes\u0142uchanie (1982), Przyznaj\u0119 si\u0119 do winy (1985), S\u00f3l i pieprz (2000) oraz ksi\u0105\u017ck\u0119 wspomnieniowo-faktograficzn\u0105 Jak powsta\u0142o \u00bbPrzes\u0142uchanie\u00ab (2010). Ostatnio zrealizowa\u0142 filmy fabularne: Genera\u0142 Nil (2009) i Uk\u0142ad zamkni\u0119ty (2013).<\/p>\n

\n

Laureat wielu nagr\u00f3d filmowych na festiwalach krajowych i zagranicznych. W 2008 roku zosta\u0142 odznaczony Krzy\u017cem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz odebra\u0142 z r\u0105k Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Z\u0142oty Medal \u201eZas\u0142u\u017cony Kulturze Gloria Artis\u201d.<\/p>\n

Jego dorobek filmowy to m.in.:<\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\n