{"id":1251,"date":"2015-06-14T10:35:45","date_gmt":"2015-06-14T10:35:45","guid":{"rendered":"http:\/\/festiwal.at.edu.pl\/?page_id=1251"},"modified":"2017-06-10T22:30:35","modified_gmt":"2017-06-10T20:30:35","slug":"jury2015","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/festiwal.at.edu.pl\/en\/archiwum-festiwalu\/archiwum\/jury2015\/","title":{"rendered":"Jury"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/img_archive\/janusz-gc582owacki.jpg\" data-gallery><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-full wp-image-1254\" src=\"\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/img_archive\/janusz-gc582owacki.jpg\" alt=\"Janusz G\u0142owacki\" width=\"470\" height=\"315\" \/><\/a><\/p>\n<h3 style=\"text-align: center;\"><span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"color: #008000; text-decoration: underline;\">Janusz G\u0142owacki<\/span><\/span> (ur. 1938), polski prozaik, dramatopisarz, scenarzysta i felietonista. Absolwent Wydzia\u0142u Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, przez kr\u00f3tki czas studiowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c aktorstwo w Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szkole Teatralnej w Warszawie. W czasie studi\u00f3w pisywa\u0142 recenzje teatralne. Autor publikowanych w tygodniku \u201eKultura\u201d felieton\u00f3w, licznych opowiada\u0144, powie\u015bci, scenariuszy filmowych (Rejs, 1970; Trzeba zabi\u0107 t\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107, 1972) i sztuk teatralnych (m.in. Kopciuch, 1979; Fortynbras si\u0119 upi\u0142, 1990; Czwarta siostra, 1999). Mi\u0119dzynarodow\u0105 s\u0142aw\u0119 przyni\u00f3s\u0142 mu dramat Antygona w Nowym Jorku (1992), przet\u0142umaczony na ponad dwadzie\u015bcia j\u0119zyk\u00f3w i do tej pory wystawiany w teatrach na ca\u0142ym \u015bwiecie. Odznaczony Z\u0142otym Medalem Zas\u0142u\u017cony Kulturze Gloria Artis (2005) i Krzy\u017cem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2014).<\/h3>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/img_archive\/claudio-de-maglio.jpg\" data-gallery><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-full wp-image-481\" src=\"\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/img_archive\/claudio-de-maglio.jpg\" alt=\"Claudio de Maglio\" width=\"470\" height=\"708\" \/><\/a><\/p>\n<h3 style=\"text-align: center;\"><span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"color: #008000; text-decoration: underline;\">Claudio de Maglio<\/span><\/span> (ur. 1955), w\u0142oski aktor, tancerz, re\u017cyser teatralny, dramaturg i pedagog. Specjalista od technik ruchu scenicznego, komedii dell\u2019arte i mimu. Za\u0142o\u017cyciel Teatro dell\u2019Aria. Jako aktor i tancerz zwi\u0105zany z wieloma teatrami we W\u0142oszech i w Europie, m.in. z Teatro la Fenice w Wenecji i Th\u00e9\u00e2tre des Bouffes du Nord w Pary\u017cu. Od 1992 dyrektor artystyczny Miejskiej Akademii Teatralnej im. Nica Pepego w Udine, od 2006 zwi\u0105zany z grup\u0105 Centro Teatro Ateneo dzia\u0142aj\u0105c\u0105 przy Uniwersytecie La Sapienza w Rzymie. Prowadzi liczne wyk\u0142ady, seminaria, warsztaty i kursy mistrzowskie we W\u0142oszech i za granic\u0105. Bierze udzia\u0142 w du\u017cych mi\u0119dzynarodowych projektach artystycznych, m.in. Misterio Buffo e altre storie di Dario Fo e Franca Rame (2012). Spektakle przygotowane pod jego kierunkiem s\u0105 prezentowane na licznych mi\u0119dzynarodowych festiwalach i cz\u0119sto nagradzane, m.in. w Montpellier (2004), Belgradzie (2006), Bratys\u0142awie (2008), Moskwie (2009) oraz na MFST ITSelF (2007, 2009).<\/h3>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/img_archive\/moisiejew.jpg\" data-gallery><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-full wp-image-1256\" src=\"\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/img_archive\/moisiejew.jpg\" alt=\"moisiejew\" width=\"470\" height=\"616\" \/><\/a><\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<h3 style=\"text-align: center;\"><span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"color: #008000; text-decoration: underline;\">Stanis\u0142aw Moisiejew<\/span><\/span> (ur. 1959), ukrai\u0144ski re\u017cyser i dyrektor teatr\u00f3w, pedagog. Od 2012 dyrektor artystyczny Narodowego Akademickiego Teatru Dramatycznego im. Iwana Franki w Kijowie. W swoim dorobku ma ponad pi\u0119\u0107dziesi\u0105t wyre\u017cyserowanych przedstawie\u0144, w kr\u0119gu jego zainteresowa\u0144 znajduj\u0105 si\u0119 zar\u00f3wno klasyczne sztuki Williama Shakespeare\u2019a, Friedricha Schillera, Antona Czechowa, Henrika Ibsena, Luigiego Pirandella, Jeana Anouilha, jak i wsp\u00f3\u0142czesny dramat ukrai\u0144ski. Jako wp\u0142ywowa posta\u0107 ukrai\u0144skiego \u015brodowiska teatralnego przewodzi zespo\u0142owi administrator\u00f3w i artyst\u00f3w teatralnych, kt\u00f3rzy lobbuj\u0105 w Ministerstwie Kultury za wprowadzeniem zmian do ustawodawstwa teatralnego. Aktywnie uczestniczy w kulturalnej wsp\u00f3\u0142pracy mi\u0119dzynarodowej, anga\u017cuj\u0105c si\u0119 w projekty m.in. British Council, Goethe Institut i Instytutu Polskiego. Jest wyk\u0142adowc\u0105 na Wydziale Re\u017cyserii Kijowskiego Narodowego Uniwersytetu Teatru, Filmu i Telewizji im. Iwana Karpenki-Karego.<\/h3>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/img_archive\/wieckiewicz.jpg\" data-gallery><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-full wp-image-1257\" src=\"\/wp-content\/uploads\/sites\/3\/img_archive\/wieckiewicz.jpg\" alt=\"wieckiewicz\" width=\"470\" height=\"705\" \/><\/a><\/p>\n<h3 style=\"text-align: center;\"><span style=\"text-decoration: underline;\"><span style=\"color: #008000; text-decoration: underline;\">Robert Wi\u0119ckiewicz<\/span> <\/span>(ur. 1967), polski aktor teatralny i filmowy. Absolwent wroc\u0142awskiej filii Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szko\u0142y Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Zwi\u0105zany z teatrami m.in.: Polskim w Poznaniu (1993\u20121998), Rozmaito\u015bci (1999\u20122001), Montowni\u0105 (2002) i Narodowym (2004) w Warszawie. Na ekranie zadebiutowa\u0142 w 1993 w Ferdydurke w re\u017c. Jerzego Skolimowskiego. Wyst\u0119powa\u0142 w filmach m.in. Feliksa Falka (Samowolka, 1993), Andrzeja Saramonowicza i Tomasza Koneckiego (P\u00f3\u0142 serio, 2000; Cia\u0142o, 2003), Juliusza Machulskiego (Vinci, 2004; Ambassada, 2013), Wojciecha Smarzowskiego (Dom z\u0142y, 2009; Pod Mocnym Anio\u0142em, 2014), Jana Kidawy-B\u0142o\u0144skiego (R\u00f3\u017cyczka, 2010) i Marka Koterskiego (Baby s\u0105 jakie\u015b inne, 2011). Najwi\u0119ksz\u0105 popularno\u015b\u0107 przynios\u0142y mu g\u0142\u00f3wne role w nominowanym do Oscara filmie Agnieszki Holland W ciemno\u015bci (2011) i w Wa\u0142\u0119sie. Cz\u0142owieku z nadziei Andrzeja Wajdy (2013). Jest zdobywc\u0105 wielu nagr\u00f3d, m.in. Warszawskiego Festiwalu Filmowego, Festiwalu Polskich Film\u00f3w Fabularnych w Gdyni i a\u017c czterech Or\u0142\u00f3w, Polskiej Nagrody Filmowej. Zosta\u0142 te\u017c wielokrotnie nagrodzony przez publiczno\u015b\u0107 i krytyk\u0119 za granic\u0105 \u2013 m.in. w Courmayeur, Setubal, Chicago, Tokio oraz przez S\u0142owack\u0105 Akademi\u0119 Filmow\u0105.<\/h3>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Janusz G\u0142owacki (ur. 1938), polski prozaik, dramatopisarz, scenarzysta i felietonista. Absolwent Wydzia\u0142u Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, przez kr\u00f3tki czas studiowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c aktorstwo w Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szkole Teatralnej w Warszawie. W czasie studi\u00f3w pisywa\u0142 recenzje teatralne. Autor publikowanych w tygodniku \u201eKultura\u201d felieton\u00f3w, licznych opowiada\u0144, powie\u015bci, scenariuszy filmowych (Rejs, 1970; Trzeba zabi\u0107 t\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107, 1972) i sztuk teatralnych [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":1332,"menu_order":34,"comment_status":"closed","ping_status":"open","template":"","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"class_list":["post-1251","page","type-page","status-publish","hentry"],"acf":[],"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/P8N69B-kb","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/festiwal.at.edu.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1251"}],"collection":[{"href":"https:\/\/festiwal.at.edu.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/festiwal.at.edu.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/festiwal.at.edu.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/festiwal.at.edu.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1251"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/festiwal.at.edu.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1251\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2680,"href":"https:\/\/festiwal.at.edu.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1251\/revisions\/2680"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/festiwal.at.edu.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1332"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/festiwal.at.edu.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1251"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}